Wat is winnen? Wanneer ben je succesvol?

Wat is winnen

Wanneer ben je succesvol? Wat is winnen? Een begrip wat moeilijk te definiëren valt en wat ook voor iedereen een andere betekenis kan hebben. Heeft het te maken met geld? Met status? Of met je gevoel? Ik dacht altijd dat je succesvol was als je een baan vond in de sector waarin je gestudeerd had. Als je een leuk inkomen verdiende, een mooi huis kon kopen, een gezin kon stichten. Of als je de allerbeste was in je sport. Maar is dat wel zo? De laatste tijd denk ik er steeds vaker over na. Wat is succes? Succes heeft voor mij altijd samengehangen met presteren. Ik heb jaren topsport gedaan, hier is succes heel zwart wit. Je wint of je verliest. Maar was het wel zo zwart wit vraag ik me nu af. Of was het die druk die ik mezelf oplegde? Ik tel alleen mee als ik win. Uiteraard ligt de focus in topsport op winnen, dat is topsport. Maar wat als het je zo beperkt dat je bijna niet meer kunt winnen? Als je het plezier begint te verliezen in de sport die ooit je grootste passie was. Dat is een harde conclusie, maar wel de realiteit merk ik want nu ik dit typ wordt het wazig voor mijn ogen. Nu ik een tijd ‘topsport af’ ben denk ik hier vaker over na. En ben ik tot een aantal inzichten gekomen. Wanneer win je? Als je me die vraag nu stelt geef ik een heel ander antwoord dan drie jaar geleden.

Winnen betekent nu voor mij: ‘Het beste uit jezelf halen, ongeacht het eindresultaat’. Dat besef werd maar al te duidelijk tijdens een workshop van Hans van Breukelen een tijd terug. Het raakte me, zijn verhaal raakte me. De overeenkomsten (ondanks de verschillen in sport) raakte me. Herkenning is het goede woord. Wat besefte ik me toen ineens goed wat topsport mij gebracht heeft. Het was moeilijk, het was zwaar, maar het heeft me ook gemaakt tot wie ik nu ben. En daar ben ik trots op. Ik zou het niet anders gewild hebben, de persoonlijke groei is enorm. Maar het is me niet aan komen waaien, daar heb ik keihard voor geknokt. Voor mijn gevoel heb ik altijd gefaald omdat ik internationaal nooit echt een rol van betekenis heb kunnen spelen. Als ik nu terugdenk aan mijn topsporttijd ben ik trots. Waarom? Omdat ik door te stoppen met topsport mezelf heb overwonnen: ik durfde voor mezelf te kiezen. Te doen waar ik me goed bij voelde, dat was moeilijk. Maar voor mij betekende het vrijheid.

Als je me drie jaar geleden had gezegd ‘wow je bent drie keer Nederlands kampioen’ had me dat weinig gedaan, dat stelde ‘niks’ voor want ik had nooit een echte rol kunnen spelen in het internationale circuit. De titels voelde als niet belangrijk. Nu besef ik me dat die drie titels een mooie kroon zijn op de beslissing om voor mezelf te kiezen. De titels heb ik namelijk gehaald na mijn beslissing om te stoppen met topsport. Gek? Nee, de druk was eraf. Het mooiste compliment kreeg ik van iemand die me op mentaal gebied goed kende en me hierin een tijd begeleid heeft, hij zei: “Ik vond het prachtig om te zien hoe (zeker ook mentaal) uitgebalanceerd en gefocust je speelde. Ik zag iemand die in evenwicht is met wie je bent en wat je wil, ook in de combinatie privé, werk en sport. Hopelijk heb ik het bij het rechte eind, in ieder geval straalde het er voor mij van af.”

Als je me nu vraagt naar mijn tafeltenniscarrière dan ben ik trots want wow, niet iedereen kan zeggen dat hij drie keer Nederlands kampioen is geworden.

 

Liefs Nicky

15 Reacties

  1. Ger Zetsen
    11 januari 2016 / 12:44

    Mooi te lezen!!!
    Hou er een super goed gevoel aan over!
    Xx

  2. Ben
    11 januari 2016 / 13:37

    Beste Nicky,

    Wat een prachtig verhaal. Met mijn topsport achtergrond (heel lang geleden) herken ik alles wat je schrijft. Ook ik heb in mijn werkzame leven heel baat gehad bij mijn drive om er altijd het beste uit te halen. Mijn motto’s zijn en waren: “always go for gold” en “if you can dream it you can build”. Het heeft me veel gebracht.
    Maar ook ik heb de keerzijde ervaren, een keerzijde waar ik je vanuit mijn ervaring voor wil “waarschuwen”.
    Altijd voor goud gaan, altijd het beste er uit willen halen kan leiden tot steeds verder perfectioneren. En langs mijn eigen hoge kwaliteitsmeetlat beoordeelde ik ook mijn omgeving. Deden anderen het niet goed, dan deed ik het over. Was ik niet tevreden met mijn eigen werk dan deed ik het over. Eindeffect: burn-out.
    Maar los van deze waarschuwing: drie keer een NK titel daar mag je met recht trots op zijn, evenals je trots mag zijn op de zakelijke weg die je hebt in geslagen.

    Greetz,
    Ben

    • 11 januari 2016 / 13:55

      Bedankt voor je reactie en waarschuwing Ben! Ik kan het perfectionisme steeds verder loslaten, juist sinds ik gestopt ben met topsport, ik geniet van de kleine dingen en heb de mensen om me heen waar ik gelukkig van word. Ik tafeltennis nu ook helemaal niet meer. Wie weet, wellicht kan ik ooit echt voor mijn plezier een balletje slaan. Dat komt voor nu nog te vroeg. Dat stukje plezier vind ik absoluut in de zakelijke weg die ik ben ingeslagen, heel fijn om te ervaren. En in bloggen heb ik daarnaast een nieuwe passie gevonden waarmee ik hoop anderen te kunnen inspireren 🙂

  3. Marc van Eijndt
    11 januari 2016 / 18:32

    Wat een mooi stukje, Nicky. En als je ooit voor je plezier een balletje wilt slaan, ben je in Velden altijd welkom.

  4. Willy Zetsen
    11 januari 2016 / 20:01

    Mooi geschreven!
    Klinkt mij maar al te bekend in de oren…

    Één woord: Trots!!

  5. Jill de Bruin
    11 januari 2016 / 22:20

    Inspirerend verhaal. Goed gedaan!

  6. Annie Beurskens
    12 januari 2016 / 15:45

    Heel mooi geschreven Nicky , je mag trots zijn op jezelf XX

  7. 14 januari 2016 / 18:05

    Mooi verwoord en een goede reflectie! Ik ben trots op je dat je voor jezelf durfde te kiezen en kijk waar je nu staat!
    Lfs Yvonne

  8. Annemieke Geurts
    30 maart 2016 / 20:26

    Hallo Nicky, mooie site en een inspirerend verhaal over beslissingen nemen! ; ) Dankjewel dat ik vandaag bij je mee mocht kijken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge